Diest

Met heimwee denk ik terug
aan de Schaffense Poort, daar op die eeuwenoude brug.
Geheime afspraakjes, kloppend hart, elkaar ontmoeten
de Demer en de toekomst lag aan onze voeten.
Samen slenterend langs de vesten naar de Warand
Jij en ik, vol vertrouwen, hand in hand.
Genietend op de Grote Markt, gezellige terrasjes, oase van plezier.
We proefden Diestsche cruydtkoek en 't kandijkleurige Gildenbier.
Liggend in het zompige gras van de "Halve Maan"
massa's volk, de geur van frieten en Tiereliers ijskraam.
In't Begijnhof, besloten en sereen, oord van rust
heb je me, gedogen door Sint-Catharine, zachtjes gekust.
Ik voelde mij als een prinses in deze Oranjestad
in die heerlijke tijd, toen ik jou en jij mij liefhad.

Denk jij af en toe ook wel eens terug
Jij en ik, Sint-Sulpitius in je rug.
De beiaard klonk opgewekt, feestelijk en blij
in schril contrast met hoe je keek en wat je zei.
't Was koud op het verwarmd terras. De kilte zat in mij.
Geen avonden meer in "'t Puur Genot", Bij Nicky's of de Nieuwe Haan.
Geen etentjes in 't Berkenhof of langs de Hasseltsebaan.
Gebouleverseerd, gekwetst, gebroken …
Tot in de ziel geraakt, zoveel bleef onbesproken.
De meute op de Grote Markt klonk uitgelaten, dronken en blij.
Ze vierden Koninginnedag, morgen was 't één mei.
Morgen, morgen er was geen morgen meer.
Jij en ik … noodgedwongen compleet getormenteerd,
We lieten elkaar vrij.

Diest, mijn stad, schatkist vol herinnering.
In mij voltrok langzaam de kentering.
Onbewogen en onwrikbaar leek jij
doch diep vanbinnen woekerde de oude pijn.
Mijn kostbaarste relikwie, ik wens je alle goeds.
'k Verlang verwachtend, veel meer dan je vermoed.
De tijd is onherroepelijk vervlogen.
Niet jij maar ik aanschouw je nu met andere ogen.

Anita Buvens
Hagelanddichter 2011